Góry Sowie, to teren pełen tajemnic, legend o ukrytych skarbach, to sztolnie niewiadomego przeznaczenia wydrążone podczas minionej wojny w górach, penetrowane przez eksploratorów i poszukiwaczy skarbów, to tajemnicze budowle w lesie. Niektóre z nich można zwiedzić, inne są niedostępne lub czekają na swoje odkrycie. A wszystko to w otoczeniu czystej, nieskażonej przemysłem przyrody, w której dobrze czują się i ludzie i zwierzęta.

Najwyższy szczyt Gór Sowich - Wielka Sowa (1015 m n.p.m.), łatwy do zdobycia ze wszystkich stron i dla wszystkich. Wielka Sowa jest wybitnym punktem widokowym. Roztacza się z niej jedna z najpiękniejszych i najrozleglejszych panoram górskich, obejmująca praktycznie całe Sudety, ogromną część Przedgórza i spore fragmenty Niziny Śląskiej. Do niedawna można było ją podziwiać tylko z wieży widokowej, obecnie po wylesieniu części zboczy także z samego szczytu otwierają się fragmentaryczne widoki, które ogranicza tylko rozległość dość wyrównanego wierzchołka.
Na zachód widoczne są Karkonosze ze Śnieżką, Rudawy Janowickie ze Skalnikiem i Wielką Kopą, prawie całe Góry Suche i Wałbrzyskie. Na południu widoczne są Broumovskie Steny i Góry Stołowe oraz dalsze pasma w Czechach, a na południowym wschodzie grzbiet Gór Sowich, fragment Gór Bardzkich, Gór Złotych, masyw Śnieżnika oraz Góry Bystrzyckie i Orlickie. Przy dobrej pogodzie widać też Kopę Biskupią w Górach Opawskich i Jeseniki z Pradziadem. Wreszcie na północnym wschodzie wznosi się doskonale widoczny Masyw Ślęży, a także Wzgórza Niemczańsko - Strzelińskie.
Z Wielkiej Sowy przy dobrej pogodzie widać też Wrocław pomiędzy Ślężą a Radunią (lepiej widać światła miasta w nocy).

Wielka Sowa znajduje się w centrum Parku Krajobrazowego Gór Sowich o powierzchni 6890,03 ha. Na jego terenie znajduje się także rezerwat przyrody "Bukowa Kalenica", obejmujący fragment lasu mieszanego regla dolnego i górnego oraz formy skalne. Ponadto na terenie parku są dość liczne pomniki przyrody (drzewa, skałki). Góry Sowie nadają się doskonale do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej, a także motorowej, bowiem przecinają je przez wszystkie ważniejsze przełęcze dobre, widokowe szosy. Przebiegają tędy również dwa popularne szlaki turystyczne: 1. E-3 - europejski szlak turystyczny znad Atlantyku do Morza Czarnego; 2. lokalny szlak im. dr Orłowicza.

Kolejka podziemna pierwsza w Polsce a czwarta w Europie. Niegdyś służyła do przewozu górników, dzisiaj można z niej skorzystać kończąc zwiedzanie Podziemnej Trasy Turystycznej. Pociąg składa się z lokomotywy i trzech wagonów, w których jednocześnie może być przewożonych trzydzieści sześć osób, które na pewno doświadczą niewygód związanych z pracą w kopalni.

Kompleks "Włodarz" położony jest na zboczach góry o tej samej nazwie. Jest to jeden z kompleksów wybudowanych w ramach projektu budowlanego "Riese". Jest to największy z dotychczas poznanych kompleksów. Jak dotąd znane są cztery wejścia, jednak dostać się do środka można tylko przez dwa. Wszystkie wejścia znajdują się na tej samej wysokości. Sztolnie połączone są siecią prostopadłych wyrobisk i stanowią całość. Wymiary sztolni są do siebie zbliżone. Mają około 3m szerokości, a ich długość wynosi od około 190m do 240m. Prace w kompleksie zostały przerwane w różnym stopniu zaawansowania, od początkowej fazy robót górniczych, po wykończone obetonowane hale. Na końcu zalanej wodą sztolni prowadzącej od wyjścia nr 1 znajduje się hala mająca następujące wymiary: długość około 50m, szerokość około 8m i wysokość około 10m. Początkowy odcinek hali jest obetonowany, dalszy ciąg jest w stanie surowym, a jej koniec ukryty jest za zawałem.

Charakterystyczną cechą dla prawie wszystkich kompleksów "Olbrzyma" są drążone w pobliżu wejścia wartownie, w tym kompleksie znajdują się one około 50 m od wyjścia po obu stronach sztolni. W bocznym wyrobisku pomiędzy sztolniami nr 2 i 3 znajduje się szyb, ma on około 4m średnicy i 40m wysokości, łączy podziemne wyrobiska z naziemną częścią kompleksu. Sztolnie w tym kompleksie drążono także w sposób "dwupoziomowy" co jest widoczne w wielu miejscach. Część wyrobisk znajdujących się w pobliżu wejścia nr 1 jest zalana, głębokość wody dochodzi w niektórych miejscach do 2 m, stanowi to nie lada okazję do podziemnych pontonowych wypraw.

Naziemna część "Włodarza" jest podobnie jak podziemna mocno rozbudowana. W pobliżu wejścia do sztolni nr 1 znajduje się olbrzymi wykop o tajemniczym znaczeniu, zaś w pobliżu wejścia nr 4 znajduje się obmurowany zbiornik z wodą.
Przy leśnych ścieżkach (dawniej przebiegała tędy trasa kolejki wąskotorowej) znajduje się wiele betonowych fundamentów pod różnego rodzaju maszyny. Okazały jest również zbiór kilku tysięcy skamieniałych worków cementu znajdujących się w pobliżu wejścia nr 1.

Walim to niegdyś osiedle przemysłowe, a teraz wieś. Posiada on wysokie walory krajoznawcze i krajobrazowe. Znajduje się tu także wiele zabytków: Kościół parafialny św. Barbary z 1548 r., kościół św. Jadwigi, dwór z XVIII wieku, na cmentarzu znajduje się kwatera ofiar faszyzmu obejmująca 10 grobów zbiorowych. Szacuje się, że może być tu pochowanych około 20 tys. więźniów obozów pracy zatrudnionych przy budowie podziemnych sztolni w okolicy. Znajduje się tu także miejsce pamięci narodowej u wylotu sztolni nad Walimką. U wschodniego podnóża Ostrej (szczyt 654 m) nad Walimką znajdują się wyloty 3 sztolni będących fragmentem podziemnego kompleksu budowli. Zostały wykute w latach 1943 - 45 przez organizację Todta, wykorzystującą do pracy więźniów z obozu koncentracyjnego Gross Rosen. Wejścia do sztolni zabezpieczają kraty. Dla turystów są udostępnione sztolnie do zwiedzania z przewodnikiem.